Fioen Blaisse

Amsterdam 1932 - 2012 Amsterdam

Fioen Blaisse (1932-2012) was een Nederlandse beeldhouwster en schilderes, geboren als Hetty Cornelia Kramer in Amsterdam. Ze groeide op in een muzikaal gezin; haar vader, Pieter Cornelis Kramer, was violist bij het Concertgebouworkest, en haar moeder, Johanna Rudolfa Rowald, pianiste. Hoewel ze op jonge leeftijd viool leerde spelen, koos ze uiteindelijk voor de beeldende kunst.

Blaisse volgde een cursus portretboetseren aan de Opleidingsschool voor Tekenleraren en kreeg via beeldhouwer Paul Koning contact met de beeldende kunstwereld.
In 1957 trouwde ze met Erik Steven Blaisse en nam zijn achternaam aan.

Tijdens een reis door Tunesië in 1970 raakte Blaisse gefascineerd door traditionele dansen. Deze ervaring inspireerde haar tot het creëren van een reeks beelden van danseressen, waarin ze de sierlijke bewegingen en concentratie van de dansers vastlegde. Haar werk kenmerkt zich door een figuratieve stijl met vloeiende lijnen die de essentie van beweging en emotie weergeven.

Fioen Blaisse haar sculpturen zijn te vinden in diverse openbare ruimtes in Nederland. Zo staat haar beeld 'Voortschrijdende danseres' aan de Maliebaan in Utrecht, en 'Waterbuffels' siert sinds 1972 een vijver in Bilthoven.
In 1988 creëerde ze een hommage aan de schilder Geertgen tot Sint Jans, te bewonderen op de binnenplaats van het Noord-Hollands Archief in Haarlem.

In 1998 ontving Blaisse de Singerprijs voor haar gehele oeuvre, een erkenning voor haar bijdrage aan de Nederlandse beeldhouwkunst.

Ze bleef actief in haar Amsterdamse atelier tot een hersenbeschadiging op 78-jarige leeftijd haar dwong te stoppen. Fioen Blaisse overleed in 2012 aan de gevolgen van een longontsteking, maar haar werk blijft bewonderd en gewaardeerd om de levendige weergave van menselijke expressie en beweging.

Eerder verkocht